Mostrar mensagens com a etiqueta Cousas de outros. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Cousas de outros. Mostrar todas as mensagens

terça-feira, 5 de fevereiro de 2008

Abrigo

Ás veces, cando o vento que fai tolear o mar aquí ao lado peta nas miñas ventás de madeira vella e pintura branca descascada, cando un fío de ar pasa como un ilusionista polas xuntas mal casadas e un frío húmido e testán fai súa a miña casa, soño con ventás de aluminio e calefacción centralizada; soño con diñeiro, sen querer. Eses días, cando o meu corpo quece despois ao calor dos meus, venme sempre á cabeza un texto de Natalia Ginzburg, demasiado longo para reproducir aquí, e este poemiña de Benedetti, que se titula Abrigo:

Cuando sólo era
un niño estupefacto
viví durante años
allá en colón
en un casi tugurio
de latas
fue una época
más bien
miserable
pero nunca después
me sentí tan a salvo
tan al abrigo
como cuando empezaba
a dormirme
bajo la colcha de retazos
y la lluvia poderosa
cantaba sobre el techo
de zinc.

quinta-feira, 20 de dezembro de 2007

Natal









Leio o teu nome
Na página da noite:
Menino Deus...
E fico a meditar
No milagre dobrado
De ser Deus e menino.
Em Deus não acredito.
Mas de ti como posso duvidar?
Todos os dias nascem
Meninos pobres em currais de gado.
Crianças que são ânsias alargadas
De horizontes pequenos,
Humanas alvoradas...
A divindade é o menos.

Miguel TORGA